نه فقط اهل عراق ، بلكه اهل شام را نيز با وجود حسن بن على عليهما السلام نمىتوانست به بيعت با يزيد راضى كند ؛ چرا كه آنان يزيد را مىشناختند . معاويه هيچ راهى در مقابل خود نمىديد مگر اين‌كه آن حضرت را با زهر جعده مسموم كند . زمخشرى مىگويد : جعل معاوية لجعدة بنت الأشعث إمرأة الحسن مائة ألف حتّى سمته ؛ « 1 » معاويه صد هزار درهم براى جعده همسر حسن بن على قرار داد براى اين‌كه او را مسموم كند . مسعودى نيز در اين باره مىنويسد : إنّ امرأته جعدة بنت الأشعث بن قيس الكندي سقته السمّ وقد كان معاوية دسَّ إليها إنّك إن احتلت في قتل الحسن وجَّهْت إليك بمائة ألف درهم وزوّجتك من يزيد ؛ « 2 » همسر امام مجتبى عليه السلام جعده ، دختر اشعث بن قيس بود . جعده آن حضرت را مسموم نمود و اين كار با نيرنگ معاويه صورت گرفت . او به جعده وعده داد كه اگر اين كار را انجام دهد صد هزار درهم به علاوهء همسرى با يزيد ، مزد و اجرت اين عمل خواهد بود . آن گاه كه جعده اين كار را عملى ساخت و امام مجتبى عليه السلام را مسموم كرد ، معاويه صد هزار درهم براى او فرستاد ؛ ولى درباره همسرى با يزيد به او گفت : مىترسم كارى كه با حسن كردى ، با فرزندم يزيد انجام دهى . داستان شهادت امام مجتبى عليه السلام با سمّى كه معاويه آماده كرده بود ، از قضايايى است كه علماى اهل سنّت به صورت متواتر نقل كرده‌اند . هر چند تعصّب

--> ( 1 ) . ربيع الابرار : 4 / 208 - 209 . ( 2 ) . مروج الذهب : 1 / 713 و 714 .